Langenscheidt Vokabeltrainer

Oder erneut lausiges Timing, wie auch immer. Tracking and Data Relay Satellite System bekannt.


A mare is bred or inseminated during her heat. The time of ovulation is watched carefully. Given that this embryo cannot be seen with the naked eye, every drop of fluid that is lost is a drop too many.

The embryo is looked for under the microscope and it is evaluated an quality and age by determining the number of cells and the stage of these cells. This evaluation takes place according to a strict protocol. The embryo is also washed several times before further processing takes place. Then the embryo is frozen or, if a suitable recipient is present, freshly transferred. The donor mare can, however, not be flushed sooner than six days after the impregnation , because the embryo is not yet present in the uterus.

The transfer to the recipient the actual transferring can take place in two ways, namely with surgery or without surgery.

In The Netherlands only the non-surgical method is permitted. During the transfer every unnecessary stimulus of the recipient's uterus needs to be avoided as best as possible.

The eventual transfer is therefore a matter of lots of experience and that "special touch," because otherwise the mare will "break open. Recently the Animal Embryo Center had the opportunity to export frozen embryos for the American market.

Results of this company in the Dutch market are of course not yet known. In Belgium there are also a few ET companies. For Dutch breeders the closest company is in St. This company has been successfül for years with ET for horses but cannot freeze embryos. Approximately six to seven days after the ovulation post ovulation the embryo descends into the uterus and will float around for some eight to nine days before it nestles in at a steady place for possibly pregnancy.

Super ovulation in horses is, but for some exceptions, not yet possible. There is, however, a lot of research being done into it. For cattle, super ovulation is possible. Also for horses, in comparison with cattle, we usually deal with fertilized embryos. Horses respond to many things much differently than cattle. They are still animals of flight with all kinds of consequences in terms of handling, treatments, feed, etc. In conclusion, this means that ET in cattle is hard to compare with ET in horses.

Also when looking at the cost the comparison is different. For cattle the cost per embryo is, of course, much lower than for horses. A cow usually renders many more embryos per flush than a horse.

In total, more than inseminations were performed. The biggest part of the harvested embryos were transferred fresh. The rest were frozen. The total result was above average. In general, with ET for horses there is an average rate of success of one in four. The individual results of ET in horses can, however, vary greatly.

Last year eight flushes were done an an older, very valuable stallion dam of which one embryo was successfully transferred. Another young, valuable stallion dam rendered five embryos in four flushes. The results of frozen embryos are in general a bit below that of freshly transferred embryos. On the other hand with frozen you are not dependent an the cycle of the recipient. Another advantage of frozen is that the company has to invest less in recipient mares.

The latest, newest trend in ET for horses in The Netherlands is at a local level, so mares can be flushed for ET at an owner's house, and the embryos are then sent off by courier to so-called transfer stations. These stations have a large number of Surrogate mothers that are used for the eventual transfer.

The big advantage of this method is that the embryo handling lab and the transfer can be performed by the real specialists with a lot of experience. This of course increases the end result for a successful ET. What is important if a horse owner is considering ET for a mare? Realize that a good and successful result can be best achieved with a fertile mare and a fertile stallion. Fertile mares produce much better quality embryos that also nestle in better in the new uterus.

When the donor's age reaches 15 years or older the results clearly go down. For a recipient mare there is also a certain measure of environment-so-called maternal and caring qualities.

There is no influence an the genetic quality of the embryo. This maternal influence is restricted to a few months after birth. Still a surrogate needs to meet a number of demands. She needs to have a sufficiently good temperament, not be too small, not be too fat, and should, preferably, already have had a foal. Of course the mare needs to be in good shape gynecologically. Personally owned mares that are of lesser genetic quality can also be used as recipient mares.

The big advantage of this is that the owner usually knows these mares well. In addition, the group of which the mare is part will not be bothered by "strange" horses. Flushing for ET can take place several times a year, not just during the normal season but also beyond that. The only condition is that the mare has good heat cycles. It is also possible at the start of the season to have the mare flushed for ET a few times and then to let the mare get pregnant after the last insemination.

In general it is good to have the mare complete a normal pregnancy after a large number of flushes. Future Where it concerns ET in horses the experimental phase is clearly over and horse owners can now confidently take advantage of the expertise that is available, especially in The Netherlands.

What advantage can ET in Friesian horses also have? Page 3 It is clear that ET in horses is only useful if the breeder uses valuable genetic donor mares. By getting several offspring per year out of these valuable mares it is possible in a shorter time to gain bigger genetic Progress than has been possible thus far.

With ET, breeders have a better selection. It is important that the mare owner has a clear breeding program in mind, because breeding is thinking in terms of generations.

A breeding program can be set up both by an individual breeder and by a studbook organization. In cattle and dog breeding, detailed breeding programs are very normal. If the Friesian breeders want to take a step forward then ET can play in important role.

In conclusion these are the advantages: A relative disadvantage of ET in horses is that it is not cheap. ET is thus only useful in horses with a high genetic value. Also horse owners and veterinarians need to realize that not all fertility Problems in horses can be solved with ET. Dit stamboek is tevens het moeder stamboek van alle Friesche paarden in de wereld. De vet-gedrukte titels geven aan dat deze onderwerpen hier gepubliceerd zijn. De niet-vet gedrukte titels verschijnen binnenkort op deze website.

De normale geboorte van het veulen. Wat kan er mis gaan bij de geboorte. De vruchtbaarheid van uw merrie 2.

Worminfecties bij paarden special. De aankoopkeuring van een Fries paard. OCD bij het Friese paard. In de Duitse taal zijn de onderwerpen geboorte en geboorte-problemen besproken in het Friesen-News, van mei Tevens zijn of worden de bovengenoemde onderwerpen nog vertaald in het Frans en in het Engels voor de Amerikaanse uitgave van de Phryso. What can go wrong with your newborn foal? The first days after the birth of your foal you couldn't be happier or more proud that everything went well.

After waiting for eleven months you want to enjoy a healthy, viable foal that grows stronger and friskier every day. The belly of a healthy foal will get rounder around the clock, his muscles will develop day by day, he oozes health and has a beautiful coat. The lurking around the corner and the health status of a foal can change in the blink of an eye. If your foal looks a little lethargic, make sure that the mare has enough milk.

Giving the foal an additional foal milk replacer will sometimes help for the foal. But be careful not to overfeed your foal, because this can have a negative effect on his growth and the development of his joints later on in life. Watch your foal closely, but don't be too critical too quickly. Your newborn foal may have some deformities in his leg confirmation; these will often correct themselves given a little time.

Check your foal regularly and methodically and don't leave him or her to his own devices. After all, your foal has cost you a lot of money and time already. When your foal is born, a number of unwanted problems can become apparent and they need to be identified as soon as possible.

Getting as much colostrum as possible immediately after birth is extremely important for your newborn foal, because it contains the all important antibodies. It is the foundation for a healthy foal. The so-called "foal shot" to prevent "foal illness" commonly referred to as joint ill, navel ill, septic polyarthritis, septic epiphysitis and septic physitis is no match for the effect of colostrum and good hygiene.

Experienced breeders know this. If a foal gets enough colostrum early on, it can very well replace the foal shot that is often administered right after the birth of the foal. And although this shot often contains a tetanus serum in addition to the antibiotics, it can never replace the quality of the colostrum. Clinical supervision of the foal shortly afther his birth by your veterinarian is very important for the timely identification of problems.

We advise to regularly check the navel of your foal for sensitivity during the first week after his birth, because not only immediately after birth, but even until one or two weeks later, the foal may get a swollen painful navel. The cause can be an umbilical hernia a protrusion of the abdominal lining, or a portion of abdominal organ s near the navel belly button , but also an abscess bacteria , working its way inside.

Always consult your veterinarian in case of doubt. In case of an inflammation your vet will put your foal on antibiotics, which will dry up the belly button quickly and properly.

This illness goes hand in hand with one or more inflammations of the joints and is often fatal. The most common cause of this illness is an external bacterial infection, most often through the navel. The problem is that the bacteria that entered the body will often accumulate in locations that do not have a sufficient blood circulation and thus not enough antibodies. Especially the joints are targeted by these bacteria. A cure is typically impossible.

Another phenomenon is a foal that is too weak or premature. Foals that suffer from these predicaments often make strange noises and show strange rhythmic movements and adopt strange postures that will often become more serious with time.

In short- if you don't act quickly and get your foal an adequate, intense and rigorous treatment, it may be fatal.

One of the first problems for a newborn foal is the so-called meconium constipation, which particularly strikes colts and late foals rather than fillies.

The sticky, tar-like feces is sometimes difficult to pass and can harden and become impacted, causing the foal to strain to defecate and flag his tail back and forth. Nursing will often help the foal passing this sticky stool. If this takes too long the foal will visibly strain to pass the stool and will start rolling on the ground frequently and show signs of colic. If the foal fails to defecate and becomes constipated or colicky, call a veterinarian!

Your veterinarian can use a special enema with softening solutions that can be inserted directly in the foal's rectum. If this doesn't do the trick, it will be necessary to use a tube through the nose and insert a special remedy directly into the stomach.

Never try to remove the meconium from the rectum yourself. This can be very dangerous and you probably won't be able to go deep enough anyway. Rupture of the urinary bladder of newborn foals is thought to occur when pressure is applied to a distended full bladder during passage through the maternal pelvis.

The rupture will not be noticeable until one to several days after the delivery. The foal will be lively and happy the first day s , but will get an increasingly swollen belly shortly after birth. He will nurse less and will lay down frequently, ofthen with mild signs of colic. When you push against the belly carefully, you will notice a painful belly balloon filled with urine. Since the urine of the foal is practically sterile, it won't lead to fever right away. If you don't wait too long with treatment, surgery is still possible and will be succesful most of the time.

Urine leakage from the navel especially in colts is another possible problem. At first it is often not recognized, because the posture of the colt looks like he is urinating "normally". But when you look closely, you'll see that the urine is coming from the navel. Right after the foal is born his bladder isn't completely closed yet, and thus has a second exit way through the navel.

This problem will probably disappear as a matter of course; otherwise it requires surgery. A veterinarian should be consulted. If you think your newborn foal doesn't look lively enough shortly after birth, his mucous membranes are a good indicator for possible problems.

Just take a look at the color of the mucous membranes above the incisors in the upper jaw. The mucous membranes should be pink and the capillary refill time should be less than 2 seconds. To determine the capillary refill time, press on the foal's gums and determine the time required for the pink color to return. Pale or blue mucous membranes requires the use of ventilation techniques and nasal oxygen.

Bright red mucous membranes gums and conjunctiva are often a sign of septicemia, toxic bacteria that gain access to the circulatory system. The primary routes of infection are the respiratory tract, gastrointestinal tract and umbilical cord, often before birth. This is truly an emergency and the sooner you contact your veterinarian, the bigger the chance of survival of your foal. Always ask for advice in case of doubt.

If the mare has been exposed to the blood of her fetus which can occur during late pregnancy or during parturition during earlier, sometimes difficult deliveries, she will produce special antibodies in the mother milk colostrums in successive pregnancies and these foals will be at risk.

When they drink the dam's colostrum, the antibodies are absorbed into the bloodstream of the digestive tract of the foal, and then attack and destroy the foal's red blood cells. It is for the reasons above that the disease is seen only after the foal suckles and usually only in multiparous mares. The foal will generally be normal at birth and signs will only be observed after the foal has suckled from the mare.

This can vary from hours post-suckle. The more the foal drinks, the sicker he gets. It is important to isolate the foal from his mother and raise it temporarily with an artificial milk product or a substitute mare. Your veterinarian can generally diagnose neonatal isoerythrolysis based on the clinical signs. However, several tests that utilize the blood from the mare and foal or the mare's colostrums are available. Sometimes a foal will attract pneumonia in case of large fluctuations in temperature.

A foal has a relatively larger body surface than an adult horse. As a result, the foal can also lose more body heat. Because foals will tire relatively faster and sleep most of their young lives, it may happen that they cool down too fast or too much, which of course increases the chance of pneumonia.

If you have a bad feeling about your foal and you notice deviating behavior, take his temperature and contact your vet. Remember the following rule: When your horse or foal exhibits changes that are too large or too quick, they are often the cause of many problems.

This not only refers to nutrition and movement but also to fluctuations in temperature. Sometimes a foal has a congenital defect. This doesn't always have to be hereditary and can disappear quickly. An example of a congenital AND hereditary defect is dwarfism in Friesian horses, an identifiable gene in the DNA structure that causes disproportionate features, unbalanced or unequal features.

The foal may be viable or not. The first thought is often that it is a mini Friesian. The lack of a rectum atresia ani is another example of a congenital defect. The rectum may be closed, or - in its most serious form - a piece of the intestines may be blocked or missing colonic atresia. It is obvious that the latter doesn't give the foal much chance of survival.

It is remarkable, however, that in this case the foal often remains quite vital during the first few days after his birth, but will show signs of colic and a large extended belly.

Normal passage of the stool is impossible and it will become quite obvious why when you examine him. Many cases of ALD angular leg deformities will resolve themselves as a matter of course over time. Until recently, in the case of bowlegged or knock-kneed foals, hemicircumferential transection of the periosteum, the membrane of connective tissue, 'periosteal stripping' was used to try to correct this deformity shortly after birth.

But experience showed that this procedure can be succesful for a deformity of the foot axis from the fetlock joint down , but isn't really necessary in the case of bowlegged or knock-kneed legs. Bandaging may help, but be careful with splints because these are often the cause of serious pressure point injuries. Sometimes it is possible to influence the elasticity of the tendons after birth with certain medications. Consult with your veterinarian. It is incredible how quickly the foal can regain an almost normal leg confirmation with these medicines.

Friesian foals often have extremely straight legs, especially in the front, with the fetlock joint perpendicular on top of the pastern. Surgery may bring relief when you don't see improvement quickly enough. By cutting the so-called check ligament of the deep flexor tendon just below the knee, the deep flexor tendon will stretch somewhat and get relatively longer.

The foal will be able to drop his fetlock joint closer to the ground and the foal's body weight will allow for additional stretching of the flexors in a regular ratio.

Through controlled movements the foal can regain his natural leg conformation. Physiotherapy can help also. It is important to verify if movement pasture time improves or worsens the situation and adjust your therapy accordingly. De vruchtbaarheid van uw merrie. Het succesvol fokken van Friese paarden is behalve van een goede hengstkeuze en de juiste begeleiding, vooral ook afhankelijk van de merrie.

In deze Phryso en de volgende gaat het in deze rubriek over de vruchtbaarheid van uw merrie. Haar snel drachtig krijgen is van een aantal factoren afhankelijk. Het paard geldt nog steeds als een zogenaamde 'seasonal breeder', dat wil zeggen een seizoensgebonden fokdier. De ideale vruchtbare tijd begint bij het langer worden van de dagen en loopt normaal gesproken van het voorjaar tot het einde van de zomer.

Dit neemt niet weg dat als de omstandigheden goed zijn, de merrie ook langere tijd gedurende de rest van het jaar hengstig kan worden. Feit blijft dat de factoren licht toename daglengte , omgevingstemperatuur en schouwen het geluid van een hengst veruit het meest bepalend zijn of de merrie goed hengstig wordt in oestrus komt.

Bekend is dat koud voorjaarsweer de goede doorgroei van follikels danig kan remmen. Daglengte en warmte hebben invloed op de hengstigheid van de merrie. Soms kunnen het op tijd warm indekken van de merrie en extra licht op stal ervoor zorgen dat deze startperiode in het voorjaar iets eerder op gang komt.

Door dit schouwen wordt de merrie niet alleen veel beter hengstig, maar zet deze hengstigheid ook nog eens veel beter door. Soms krijg ik als practicus weleens het idee dat sommige fokkers denken dat alleen al door het opvoelen door de dierenarts, de merrie maar hengstig moet worden.

Niets is minder waar. Schouwen is essentieel in een goede vruchtbaarheidsbegeleiding. Het kan bijvoorbeeld gebeuren met een ponyhengstje. Wel is het zaak dat u weet wanneer de merrie de juiste hengstigheidssymptomen laat zien. Afslaan bij het schouwen wordt door beginnende fokkers vaak als een teken van een startende hengstigheid gezien. U moet weten dat juist het tegenovergestelde het geval is. De juiste symptomen van een goede hengstigheid zijn onder andere een goede sta-reflex van de merrie, het zogenaamde 'knipogen' van de vulva en het uitgebreid staan plassen.

Hoe troebeler de urine is die hierbij wordt afgezet, hoe idealer het punt van de eisprong ovulatie nadert. Een normale hengstigheid duurt gemiddeld tussen de 5 en 7 dagen. De normale cyclus van de merrie in het seizoen is ongeveer drie weken. Dit betekent dat de periode van niet-hengstigheid zgn. Tijdens een normale winterperiode heeft een merrie meestal inactieve eierstokken.

Deze fase noemen we de anoestrus-fase. In deze anoestrus-fase heeft het hengstig spuiten van de merrie geen enkele zin omdat de normale activiteit van de eierstokken ontbreekt.

Dit in tegenstelling tot de dioestrus-fase, waarbij het zgn. Laten we echter uitgaan van een merrie die net geveulend heeft. Normaal gesproken bij warmbloeden treedt ongeveer negen dagen na de geboorte van het veulen bij de merrie de eerste hengstigheid op. Bij het Friese paard echter valt deze periode meestal iets later en moet u vaak rekenen op elf tot veertien dagen.

Ook kunt u dit meestal herkennen aan de diarree die het pasgeboren veulen in die tijd krijgt. Behalve hormonen van de merrie welke via de melk overgaan naar het veulen, is een infectie met de veulenworm hoofdzakelijk verantwoordelijk voor deze diarree. Een eerste wormkuur voor het veulen op dat moment is dan ook heel belangrijk. Deze wormbesmetting kan ook via de stal optreden. Dat betekent dat een schone stal nog steeds heel belangrijk is. Met name het op tijd verwijderen van de mest is van groot belang om herbesmetting via de in deze mest uitgescheiden eieren en daaruit ontwikkelde larven te voorkomen.

Gebruik voor het veulen een niet te sterke wormpasta en doseer niet te hoog. Sommige wormkuren mogen absoluut niet aan jonge veulens gegeven worden omdat deze soms fataal kunnen zijn. Vraag uw dierenarts om advies. Follikel, kort voor de ovulatie. Dubbele follikel op de eierstok. In het verleden werd meestal geadviseerd de veulenhengstigheid bij de merrie over te slaan en pas met de dekactiviteiten te beginnen bij de tweede hengstigheid ongeveer dertig dagen.

Echter, men gebruikt de veulenhengstigheid toch heel graag. Bekend is dat ovulatie eisprong vrijwel altijd optreedt, ongeacht de uitwendige symptomen van de merrie. Dit in tegenstelling tot de normale hengstigheidsperiode, die soms erg lang kan uitlopen zeker bij de Fries en zelfs kan eindigen zonder een echt goede ovulatie. Er zijn merries die na de veulenhengstigheid zelfs helemaal niet meer hengstig worden zolang zij door hun sterke melkproductie het veulen zogen.

Daarnaast moet de leeftijd en het aantal veulens dat de merrie gehad heeft meegewogen worden in de beslissing om in de veulenhengstigheid te insemineren of te dekken. Bij een oudere merrie boven de twaalf jaar die al meerdere veulens heeft gehad, zal het meer tijd vergen voor de baarmoeder zich van de geboorte hersteld heeft.

Over het algemeen kunnen we zeggen dat de kans op drachtig worden bij gebruik van de veulenhengstigheid iets groter is dan normaal. Echter, de kans op het drachtig blijven van de merrie is iets kleiner dan normaal. Een andere optie die veel wordt gebruikt is het hengstig spuiten op drie weken na het veulenen. Bij een normaal-cyclische merrie zal in de meeste gevallen op deze drie weken een mooi geel-lichaam op de eierstokken aanwezig zijn.

Het toedienen van de hengstigheidsspuit zorgt ervoor dat dit geel-lichaam verdwijnt en de merrie na enkele dagen start met haar hengstigheidssymptomen. Ongeveer een week na het geven van de injectie is de ovulatie vaak een feit. Laat uw dierenarts dit controleren en volg zijn advies hierbij.

U kunt natuurlijk ook de tweede hengstigheid na het veulenen afwachten. De merrie brengt het veulen dan weer in dezelfde periode als het huidige veulen, mits ze direct drachtig wordt. In tegenstelling tot alleen opvoelen krijgt u door het scannen veel meer informatie met betrekking tot de baarmoeder en de eierstokken. Behalve voor het scannen van de eierstokken met de follikels grootte, vorm en aantal is vooral bij het Friese paard het scannen van de baarmoeder zelf van wezenlijk belang.

Van de Fries is namelijk bekend dat tijdens de hengstigheid tamelijk snel, vrij vocht in de baarmoeder kan ontstaan. De hoeveelheid vrij vocht en de kwaliteit hiervan bepalen in sterke mate of het sperma, dat via dekking dan wel inseminatie in de baarmoeder terecht komt, overleven kan of niet. Met andere woorden, uw dierenarts zal u niet alleen kunnen adviseren over het juiste moment van insemineren, maar ook over de juiste toestand van de baarmoeder.

Ideaal is het als de baarmoeder bij het scannen een mooie rad-structuur een karrewiel met spaken vertoont en dus geen vrij vocht bevat. Vrij vocht dat ook nog grijs van kleur is betekent heel vaak een geinfecteerde baarmoeder en meestal veel minder kans op succes.

Uw dierenarts zal in geval van twijfel over de aard en hoeveelheid vrij vocht in de baarmoeder meestal een slijmmonster nemen uit de baarmoeder. Op basis daarvan kan hij vaststellen of en welke infectueuze kiemen er te vinden zijn. Dit monster dient bij voorkeur tijdens de hengstigheid, en dan liefst in het begin ervan, afgenomen te worden. Een bijkomend voordeel is dat via een gevoeligheidstest antibiogram het meest effectieve antibioticum voor de behandeling bepaald kan worden.

Als in het begin van de hengstigheid gestart wordt met het nemen van een slijmmonster, dan kan met een beetje goede wil dezelfde hengstigheid gebruikt worden om de merrie al te behandelen. Bij de volgende hengstigheid wordt opnieuw een slijmmonster genomen ter controle van de toegepaste behandeling. Als u uw merrie meerdere keren zonder succes hebt laten insemineren, laat uw merrie dan verder onderzoeken. Nogmaals, goed scannen levert heel veel informatie op. Antibiogram met resistente kiemen.

Een andere optie is het nemen van een biopt stukje weefsel van de baarmoeder. Bij dit weefselonderzoek kan men vooral een prognose geven betreffende de kwaliteit van de baarmoederwand. Nog een verdere onderzoeks-optie, die in toenemende mate terrein wint, is het spiegelen bekijken van de binnenkant van de baarmoeder, de zogenaamde hysteroskopie. Ook bestaat hiermee de mogelijkheid om grote cystes verstopte klierbuisjes die drachtigheden kunnen beinvloeden direct te verwijderen.

Een ander voordeel van deze baarmoeder-endoskopie is dat eventueel via deze methode ook nog heel gericht op de eileider-ingang geinsemineerd kan worden bijvoorbeeld bij duur diepvriessperma.

Terugkomend op de normale praktijk kan ik zeggen dat als voorwaarde voor een succesvolle dracht vereist is dat een te dekken merrie schoon en optimaal hengstig moet zijn. Het liefst insemineert men gericht eenmaal kort voor de ovulatie. Uitzonderingen kent eigenlijk ook wel iedereen. Afhankelijk van de buitentemperatuur gaat het soms vrij snel of duurt het soms heel lang voordat de follikel met de eicel erin springt. Een normale follikel op de eierstok ovuleert vaak bij een grootte van vier tot vijf centimeter.

Vooral Friese merries kunnen zelfs follikels tot soms meer dan 5,5 centimeter doorsnede ontwikkelen, die dan ook nogal eens slecht willen ovuleren. Zoals hierboven ook is geschreven, de omgevingstemperatuur en het schouwen zijn belangrijke factoren voor de groei en ovulatie van de follikels.

Vaak wordt te vroeg begonnen met insemineren. Dan moet men soms twee of drie keer na-insemineren of dekken, steeds om de twee dagen. De kans op vervuiling van de baarmoeder neemt dan alleen maar toe. Ook zijn er bepaalde merries die soms heftig reageren op de gebruikte spermaverdunner. Ook hier geldt dan, hoe meer insemineren, hoe meer problemen er kunnen optreden. Scanbeeld van een zeer hengstige baarmoeder.

Belangrijk is dat tijdens het dekseizoen van elke merrie de juiste gegevens bijgehouden worden via een goede administratie, bijvoorbeeld de merrie- vruchtbaarheidskaarten. Hierbij vermeldt u behalve de juiste datum, ook de duur en intensiteit van elke hengstigheid, follikelgrootte, plaats van de follikel s , behandelingen, medicijngebruik, scancontroles etcetera.

Uw dierenarts kan u hierover meer uitleg geven. Bekend is het gezegde: Eens een tweeling embryo , vaker een tweeling dracht bij dezelfde merrie. Aansluitend op het eerste deel vorige maand en de actuele fokkerij-omstandigheden kan het voorjaar van worden gekenmerkt als een langzaam op gang komende 'koude start'. De hengstigheidsperiode bij onze Friese merries is langer dan gemiddeld in deze tijd van het jaar. Daarbij is vooral de koude buitentemperatuur van grote invloed.

Kort samengevat zet ik voor u nog eens op een rijtje wat er gebeurt als een gezonde en schone merrie bij normale hengstigheid wordt gedekt. Het geslachtsapparaat van de merrie bestaat uit twee eierstokken een links en een rechts boven in de buikholte gelegen , twee eileiders, de baarmoeder, de vagina, uitlopend in de vulva en ook wel kling genoemd.

In de eierstokken die onder hormonale invloed van o. Afhankelijk van de grootte produceren deze follikels meer of minder het hormoon oestrogeen. Hoe groter de follikel, hoe meer oestrogeen en dus hoe meer hengstigheidsverschijnselen de merrie vertoont. Als de follikel voldoende groot is, springt deze open. Dan spreken we van de eisprong of ovulatie. De vrijgekomen eicel wordt opgevangen in de eileider, die de verbinding vormt met de baarmoeder. In deze eileider vindt de echte bevruchting plaats van eicel met zaadcel en vormt zich het vruchtje, in de volksmond ook wel embryo genoemd.

Dit embryo verblijft minimaal zes dagen in deze eileider. Als geen bevruchting plaatsvindt, blijft de onbevruchte eicel achter in de eileider. Na zes tot zeven dagen komt het embryo in de baarmoeder terecht. Na aankomst in de baarmoeder zwerft het embryo ongeveer tien dagen rond.

Daarna gaat het zich innestelen in de baarmoederwand. De mate van innesteling in de baarmoederwand zorgt er via inwendige hormonen voor dat er een terugkoppeling plaatsvindt met de eierstok. De hormonen sturen dus een boodschap door of de merrie wel of niet meer hengstig wordt. In de eierstok heeft zich na de eisprong speciaal weefsel gevormd, precies op dezelfde plaats waar de follikel geovuleerd heeft.

Dit speciaal weefsel noemt men het geel-lichaam. Het produceert het hormoon progesteron. Het geel-lichaam is tijdens het scannen goed te zien. Zolang het aanwezig is en dus progesteron wordt geproduceerd zal de merrie niet hengstig zijn. Andersom betekent de aanwezigheid van een geel-lichaam dat wel een ovulatie heeft plaatsgevonden. De merrie is dus hengstig geweest, ondanks dat u dit misschien niet heeft waargenomen. Wat hebben we aan deze informatie voor de praktijk.

Bijvoorbeeld, dat in sommige noodgevallen tussen dag twee en dag zes na de ovulatie de baarmoeder van een merrie nog heel goed te behandelen is om deze optimaal voor te bereiden op de komst van het embryo. Waarom pas na een tot twee dagen? Omdat het eventuele verse sperma dan maximaal zijn werk heeft kunnen doen. Het embryo zit tot dag zes heel goed beschermd in de eileider.

Het ondervindt geen schade van een baarmoederbehandeling. Ze zijn gewoonweg nog niet aanwezig in de baarmoeder.

Hoe langer bij embryotransplantatie wordt gewacht met het uitspoelen van het embryo, hoe groter het zal zijn en des te gevoeliger voor beschadiging. Met andere woorden, het ideale spoeltijdstip voor embryo-transplantatie is rond zeven dagen na de ovulatie en niet later. De eierstok van een merrie met kleine follikels. De merrie kan dan ondanks een drachtigheid embryo in de baarmoeder , toch iets follikelgroei ontwikkelen.

Hierdoor kunnen dan lichte hengstigheidsverschijnselen optreden. Als u deze merries alleen schouwt bij de hengst zullen ze niet echt afslaan, maar ook niet goed hengstig zijn.

In zo'n geval is het altijd raadzaam om uw dierenarts te laten scannen en daarna pas verder actie te ondernemen. Bekend is dat tenminste tien tot vijftien procent van de drachtige merries toch nog eens min of meer hengstigheidsverschijnselen kunnen vertonen.

In principe kunt u vanaf dag twaalf na de ovulatie laten scannen om een eventuele drachtigheid vast te stellen. Zinvol is dit echter niet, omdat een minder goede innesteling zoals gezegd alles nog kan verstoren.

De beste drachtigheidsscan kan plaatsvinden rond dag achttien. Het eerste voordeel hierbij is dat u een goed inzicht krijgt van een levensvatbaar vruchtblaasje. De echte vrucht is nog niet waarneembaar, wel de vruchtblaas die erbij hoort. Het derde voordeel is de controle op een eventuele tweelingdracht. In het algemeen geldt dat vanaf dag 24 het levende embryo zichtbaar is via scannen.

Dan is de hartslag vn het embryo herkenbaar. Goed scannen is belangrijk. Bij voorkeur nog iets voor dag achttien. Hoe eerder de vrucht bij tweelingdracht ontdekt wordt, hoe gemakkelijker deze vaak door crushen kapot drukken te verwijderen is. Deze crushtechniek is alleen mogelijk als het twee goed van elkaar gescheiden embryo's betreft, die zich individueel laten behandelen.

Embryo's die te kort bij elkaar of over elkaar liggen, zijn vaak niet te verwijderen. In sommige gevallen is ook op een later tijdstip via puncteren een tweelingdracht te behandelen. Dit vergt echter veel ervaring en kan alleen door specialisten worden uitgevoerd. Ook is de kans op het uitdragen van een gezonde tweeling vrijwel nihil.

Zoals vorige maand aangegeven zijn enkele veel voorkomende oorzaken voor het niet drachtig worden van de merrie behalve o. Luchtzuigen kan een paard op twee manieren overkomen. Het kan gebeuren aan de voorkant door kribbebijten en aan de achterkant. Dan zuigt de merrie lucht via de vagina naar binnen tijdens beweging.

Dit laatste kan behalve op de prestatie, ook sterk nadelig werken op het drachtig worden van de merrie. Infecties kunnen ook plaatsvinden door urine, die van een verzakte blaas niet helemaal meer naar buiten gebracht kan worden, maar terugloopt richting baarmoederingang.

Een rest urine urinepooling kan als gevolg hiervan eindigen in de baarmoeder, met alle nadelige gevolgen van dien. Hoe ouder de merrie, hoe groter de kans op uitzakken van de baarmoeder, en dus hoe meer kans op luchtzuigen en urinepooling.

Als oplossing voor luchtzuigen is het goed mogelijk om via een eenvoudige Casslick-operatie of een omvangrijke Benesh- operatie de vulvaopening iets te verkleinen en zo het probleem te verhelpen. Zelfs sportpaarden kunnen van deze operaties vaak veel voordeel hebben. In de praktijk wordt de Casslick-operatie het meest uitgevoerd. Onder verdoving wordt een klein stukje rand van de vulva afgesneden en daarna aan elkaar gehecht.

De kleine opening die over blijft is genoeg om urine af te voeren. In de praktijk wordt vaak direct na de laatste keer insemineren of dekken de vulva eerst tijdelijk bijvoorbeeld met nietjes dichtgezet. Daarna wordt gewacht tot de drachtigheidsscan op achttien dagen.

Als de drachtigheidsscan positief is wordt de definitieve Casslick-operatie uitgevoerd. Het zou namelijk kunnen zijn dat de merrie ondanks alles toch niet drachtig is en men alles weer open moet maken. Een goed onderzoek door uw dierenarts van het uit- en inwendig geslachtsapparaat van de merrie helpt vaak veel problemen te voorkomen. Het openmaken van de gehechte vulva gebeurt meestal kort voor de geboorte van het veulen. Een andere oorzaak voor het niet drachtig worden van de merrie kan de aanwezigheid van baarmoedercystes zijn.

In het algemeen wordt met een cyste een holte bedoeld bijvoorbeeld een botcyste is een holte in het bot. Een cyste in de baarmoeder is een met vocht gevuld blaasje waarbij het vocht afkomstig is van slijmvliesklieren. Anders gezegd, een cyste in de baarmoeder is dus niets anders dan een verstopte afvoer van een slijmvliesklier.

Vaak ziet men kleine cystes tijdens het scannen van de baarmoeder. Het aantal neemt toe naarmate de merrie ouder wordt, zo ook de kans op verstopte klieren. Die wordt op oudere leeftijd ook steeds groter. Over het algemeen gaan we ervan uit dat een of enkele kleine baarmoedercystes geen belemmering hoeven te zijn voor het drachtig worden van de merrie. Te veel en te grote cystes zijn echter wel degelijk nadelig voor de drachtigheid. Ze dienen indien mogelijk verwijderd te worden.

Door een baarmoeder-kijkoperatie hysteroskopie kunnen deze cystes meestal helemaal en zonder problemen eenvoudig weg worden gehaald. Ook belangrijk te vermelden is dat kleinere baarmoedercystes verwarrend kunnen werken op de drachtigheidsdiagnose. In het beginstadium van de dracht is via de scanner geen verschil te zien tussen een vroege vruchtblaas en een cyste. Alleen door de grootte van de vruchtblaas te meten en deze te relateren aan de leeftijd, kan nagegaan worden of het een cyste betreft of vrucht.

Bij twijfel moet korte tijd later alsnog een keer opnieuw worden gescand. Bij drachtigheid is dan een duidelijke groei van de vruchtblaas waarneembaar. Een cyste blijft meestal gelijk in grootte. Grote cyste in de baarmoeder. Kleine abcesjes in de baarmoeder. Veulen van 60 dagen in de baarmoeder.

Tot slot nog een typisch fenomeen dat alleen maar bij het paard voorkomt, de endometrium-cups. Deze hormoonproducerende kleine strukturen komen heel specifiek bij het paard voor. Dit hormoon zorgt ervoor dat de iets oudere dracht in stand gehouden kan worden en ondersteunt actief de extra aanmaak van secundaire gele lichaampjes op de eierstokken.

Vanaf dag 35 wordt dit hormoon geproduceerd en blijft aanwezig en actief tot ongeveer dag van de dracht.

Hierna neemt de nageboorte van het veulen de productie van progesteron op zich. De eierstok heeft dan in principe geen invloed meer op het verloop van de dracht. Deze vaak ingewikkelde afwisseling van hormoonklieren betekent ook dat soms weleens iets niet optimaal verloopt en dus een drachtigheid onopgemerkt verloren gaat. Als dit in een vroeg stadium van de dracht plaatsvindt, spreken we van VES vroege embryonale sterfte , in een later stadium van abortus.

Ik zou u willen aanraden om uw merrie tenminste drie maal per seizoen door uw dierenarts op dracht te laten controleren. De eerste keer op achttien dagen, de tweede keer op zes tot twaalf weken en de derde keer in de winterperiode.

U voorkomt daarmee dat u, zoals toch meer dan eens gebeurt, gaat waken bij een merrie die helemaal niet drachtig blijkt te zijn. Het is een fabeltje dat door het vaak scannen van de vrucht deze daarvan schade zou ondervinden.

De hormonale omschakeling is zoals aangegeven de oorzaak van een eerder gescande dracht die later toch verdwenen is. Een merrie die achteraf helemaal niet drachtig blijkt te zijn, is niet alleen zonde van het geld, maar ook nog eens slecht voor het opnieuw drachtig worden. Ik hoop dat u door deze beide afleveringen wat meer inzicht hebt gekregen in de vruchtbaarheid van de merrie. Uit de dagelijkse praktijk blijkt dat paardeneigenaren nog te vaak onvoldoende aandacht besteden aan worminfecties.

Meestal wordt alleen gevraagd hoe vaak een paard ontwormd moet worden en denkt men dat bij het geven van een wormkuur daarmee het leed geleden is. Vooral voor het jonge, opgroeiende Friese paard kan onachtzaamheid bij de bestrijding van worminfecties een verwoestende uitwerking hebben. Dauwdruppels kunnen wormenlarven bevatten. Veel paarden op een klein oppervlak vergroot het risico op worminfecties.

U moet zich realiseren dat veruit de meeste wormkuren uitsluitend volwassen wormen in de darm aanpakken. Ze bewerkstelligen dus vaak maar een tijdelijke reductie van het wormbestand in het paard. Valt het u niet steeds meer op dat ondanks de wormkuren die in de praktijk regelmatig gegeven worden, sommige paarden vaak toch slecht verharen en maar weinig 'vlees' willen krijgen?

Het tonen van het zogenaamde 'dakformaat' borstkas plat en spits, buik rond en vol kan bij veel jonge paarden een sterke aanwijzing zijn voor een worminfectie.

Er zijn verschillende types wormen die allemaal een bepaalde cyclus doormaken. Een volwassen worm in het maagdarmkanaal van een paard produceert eieren, heel veel eieren zelfs.

Als de omstandigheden warmte en luchtvochtigheid goed genoeg zijn, ontstaan uit deze eieren larven. Het paard kan, afhankelijk van de wormsoort, wormeieren of larven opnemen. De larven gaan via bepaalde vervellingsstadia over in infectueuze larven. Het zijn vooral de larven die onder andere op de toppen van grassprieten dauwdruppels wachten tot het paard ze met een hap gras opneemt.

In het maagdarmkanaal groeien ze vervolgens weer uit tot volwassen wormen en is de circel gesloten. Ook kunnen afhankelijk van de soort worm de infectueuze larven door het hele paardenlichaam gaan zwerven.

Larven zijn dan ook vaak terug te vinden in de buikholte, middenrif, buik spieren, longen, lever, hart etcetera. Wormen en larven zijn hongerige types.

Een paard met een stevige worminfectie is herkenbaar aan sterke vermagering, slechte groei en prestaties, koliekverschijnselen, diarree, verhoogde ziektegevoeligheid, bloedarmoede en zo meer. Welke wormen komen zoal voor bij het paard en welke zijn in de praktijk de belangrijkste?

Wormlarve in het lichaamsvet van het paard. Verreweg het meest komt de groep van de spoelwormen voor. Hun leven loopt zoals hierboven omschreven. U herkent de volwassen spoelworm aan de witte kleur en de duidelijk langgerekte ronde vorm met naar beide kanten spits uitlopende punten. In verse mest kan men hem goed waarnemen en ze kunnen gemakkelijk vijftien tot twintig centimeter lang worden. In oudere mest zijn ze bijna niet te herkennen.

Een mestmonster voor controle op wormen moet altijd zo vers mogelijk zijn. De schade door de spoelworm is groot omdat ze de normale voedselvertering ernstig kunnen beinvloeden diarree etcetera.

Als ze in grote getale voorkomen, kunnen ze koliek en zelfs het kapotspringen van de darm veroorzaken. De rondtrekkende larven van de spoelworm kunnen daarnaast in het paardenlichaam vaak veel indirecte schade aanrichten. Het spreekt voor zich dat een gesprongen darm en dus uw Fries niet meer te redden is.

De tweede wormsoort die we bij het paard aantreffen is de grote strongylide of bloedworm. De meest beruchte uit deze groep is de Strongylus Vulgaris. De cyclus van deze worm lijkt veel op die van de normale spoelworm, met het grote verschil dat de larven van deze worm zich binnen in het paard, via de wand van de bloedvaten, een weg naar boven zoekt.

Bovenin de buikholte dus onder de rug aangekomen, veroorzaken deze wormlarven een vaak heftige bloedvat-wandontsteking woekering. Deze woekering is bekend onder de naam wormaneurysma en kan heel ernstige gevolgen voor het paard hebben.

Typische verschijnselen zijn regelmatig terugkerende kolieken, darminfarcten en soms plotselinge dood. Is een wormaneurysma eenmaal aanwezig, dan kan dit levenslang blijven zitten. Een echt afdoende behandeling is vaak niet goed mogelijk. Preventie door een effectief ontwormingsplan is het belangrijkste om deze gevaarlijke parasiet te weren. Net als de grote strongyliden volgen ook de kleine strongyliden meestal de normale cyclus van ei via larve naar volwassen worm.

Maar ook zij kennen een aparte 'aanpassing'. Wat is het geval? Vooral de wormlarven van de kleine strongyliden nestelen zich in het slijmvlies van de darmwand. Ze kunnen deze ernstig veranderen en zo de normale vertering sterk benadelen. In tegenstelling tot de andere wormen blijven de larven van deze parasiet opgeslagen in het darmslijmvlies van het paard.

Twee keer per jaar komen deze larven vaak massaal en plotseling vrij uit het darmslijmvlies. Ze veroorzaken hierdoor een vaak heel zware diarree, die binnen enkele dagen tot ernstige uitdrogingsverschijnselen bij het paard leidt met alle gevolgen van dien. Vooral in de periode najaar - voorjaar is een paard dat te mager is en plotseling waterdunne diarree heeft een reden om dringend uw dierenarts te raadplegen.

De larven zijn herkenbaar aan de vaak als proppen voorkomende roodachtige en sikkelvormige kleine wormpjes. Het lijkt soms of er wat bloed op de verse paardenmest zit, maar dat zijn de wormen zelf.

Buiten deze periodes spelen de kleine strongyliden meestal een minder belangrijke rol. Wormlarve aan de binnenkant van de borstkas. In de zomermaanden is de paardenhorzel actief. Hij kan niet steken, maar vliegt langs de paardenbenen en spuit van korte afstand met kracht vele tientallen eitjes richting paard.

Paarden ervaren het geluid van de paardenhorzel als erg irritant en kunnen hierdoor flink onrustig worden. Deze eitjes, die aan de benen en of manen van het paard erg strak vastzitten, beginnen in de nazomer jeuk te veroorzaken.

Paarden strijken met het hoofd langs hun benen en zo komen de eitjes in de mond van het paard terecht. Daar ontstaan uit de eieren larven. Gedurende het najaar kruipen deze larven via de slokdarmwand naar de maag. In de maag hechten deze coconachtige larven zich aan het maagslijmvlies. In het voorjaar laat de coconlarve de maagwand los en komt via de mest naar buiten. De larve vervelt in het warme voorjaar nog een keer in de bodem van de wei en dan wordt de nieuwe paardenhorzel de wereld ingestuurd.

Zo is de cyclus weer rond. Echt grote schade veroorzaakt de paardenhorzellarve meestal niet. Toch is bestrijding gewenst. Heeft een paard er veel, dan vermindert de totale voedselvertering en is ook de jeuk een lastig verschijnsel. Signaleren we de gele eitjes aan manen en benen, dan is dat meestal geen teken van optimale verzorging. Ze zijn niet eenvoudig te verwijderen.

De bestrijding van deze parasiet vindt plaats via het verwijderen van de eitjes, maar eigenlijk het beste met een wormkuur die in de winter eenmalig gegeven wordt. Gedurende de rest van het jaar zijn deze wormen niet in het paard aanwezig en hoeft u dus hiertegen niet te behandelen. De veulenworm is ook weer een speciaal geval.

De infectie met deze worm verloopt via de merrie melk en via de huid van het pasgeboren veulen. Bekend is dat het veulen rond de negende tot tiende dag na de geboorte de eerste hengstigheid van de merrie te maken kan krijgen met diarree. Behalve de hormonen van de hengstige merrie is ook de veulenworm hiervoor deels verantwoordelijk.

De veulenworm kan gemakkelijk vanuit de mest van de merrie door de huid van het veulen dringen. Behalve diarree kunnen deze veulens flink vatbaar voor ziekten zijn en eventueel achterstand in de groei gaan vertonen. Ook hoestende veulens met een slecht haarkleed zijn verdacht.

Ter behandeling is het aan te bevelen om tijdens de veulenhengstigheid veulen en merrie voor de eerste keer te ontwormen. Raadpleeg bij langer dan normaal aanhoudende diarree uw dierenarts. Hij kan, los van medicijnen of wormkuur, tevens zijn oordeel geven over de totale gezondheid van het veulen.

Infectueuze wormlarven op de ophangband van de darmen. De lintworm is duidelijk in opmars. Schattingen lopen al op tot een besmettings-graad van meer dan 35 procent van de gehele paardenstapel. Lintworminfecties zijn moeilijk te ontdekken bij een normaal 'gezond' paard.

Alleen bij het aantreffen van duidelijk witte 'staart'-stukjes in de mest is de diagnose duidelijk. U herkent de kleine witte 'stukjes' aan hun platte vorm. Ze kunnen heel langzaam bewegen. Het is niet de eerste keer dat tijdens het opvoelen voor drachtigheidscontrole, in de verse mest de diagnose 'lintworm' gesteld wordt. Ook bij Friese paarden komen regelmatig lintwormen voor. Op het eerste gezicht zijn de paarden helemaal niet verdacht en hebben ze eigenlijk zichtbaar geen last van deze parasiet.

Toch is het dringende advies een behandeling instellen, want de verspreiding van deze gevaarlijke parasiet gaat steeds verder. De cyclus gaat via een 'staartstukje' dat vol eieren zit en op het land terecht komt. Daar aangekomen worden de eieren opgenomen door de grasmijt, een natuurlijke weideparasiet. Samen met deze parasiet mijt komt het lintwormei met het gras mee in het paard terecht. Daar ontwikkelt zich de zogenaamde 'vin', de lintwormlarve, en na een aantal omzwervingen groeit in de darm de echte lintworm met een duidelijke kop en staart verder uit.

Wat is het grote gevaar van de lintworm? Behalve bij een ernstige besmetting met alle nare gevolgen van dien speelt de lintworm een heel grote rol bij veel koliekproblemen. Hij verzamelt zich met name op de overgang van dunne- naar blindedarm en veroorzaakt meer dan eens flinke, aanhoudende koliek krampen en verstoppingen.

Omdat de uitscheiding erg varieert zijn de eieren van de lintworm niet altijd te vinden. Met andere woorden, een herhaald mestonderzoek om lintwormen op te sporen is van groot belang. Over het algemeen is de longworm voor het paard van minder belang. De tussengastheer voor de longworm bij het paard is de ezel. Karteikartensystem, Prüfungsmodus, Multiple Choice, Kreuzworträtsel, Superlearning und Tutorium , in unterschiedlichen Formaten drucken z. Holger Heckler; wichtiger Copyright-Hinweis zu den Wortschätzen auf vokabeln.

Umfangreicher Elementar-, Grund-, Aufbau- und Ergänzungswortschatz: Bei der Übersetzung von fremdsprachigen Worten ins Deutsche stellt man häufig fest, dass es zuweilen keine exakten deutschen Entsprechungen für das jew. Das ist auch bei der Übersetzung vom Englischen ins Deutsche der Fall. Beim 'Schul-Englisch' gibt man sich meistens mit einer Eins-zu-eins-Übersetzung von Worten zufrieden - ohne die möglichen Nebenbedeutungen von Worten hinreichend zu würdigen. Deshalb werden in diesem Wortschatz jedem englischen Wort ein oder mehrere deutsche Entsprechungen gegenübergestellt.

Bei den deutschen Entsprechungen werden zuerst die Haupt- und danach die Nebenbedeutungen aufgeführt. Die Bedeutungsunterschiede zwischen Substantiven, Verben, Adjektiven und Adverbien werden in diesem Wortschatz ebenfalls mit berücksichtigt. Englische Vokabeln mit gleichem Wortstamm können deshalb sowohl als Substantiv, Verb, Adjektiv oder Adverb im Wortschatz enthalten sein. Unterschiedliche Schreibweisen und unterschiedliche Bedeutungen bei britischem Englisch BrE und amerikanischem Englisch AmE wurden ebenfalls mit in den Wortschatz eingearbeitet.

Sonne , ansteigen, steigen, wachsen, hochsteigen, sich erheben v.